Gratis voorstellingen
Blogger Renato Proper vertelt enthousiast over de gratis voorstellingen tijdens het festival in 2011.
"Stiekem blijk ik hetzelfde credo te hebben als de moeder van schrijver Ernest van der Kwast: 'Gratis is goed'. Soms is dat best handig, op andere momenten voel je jezelf een krent. Of een armoedzaaier. In het geval van Operadagen Rotterdam is gratis ook echt goed."
Gratis is goed
Stiekem blijk ik hetzelfde credo te hebben als de moeder van schrijver Ernest van der Kwast: 'Gratis is goed'. Soms is dat best handig, op andere momenten voel je jezelf een krent. Of een armoedzaaier. In het geval van Operadagen Rotterdam is gratis ook echt goed. Mijn punt is: via de gratis voorstellingen kom je op plekken waar je normaliter niet komt of, beter nog, sneller in aanraking komt met opera. Je maakt enorm de blits als je op een feestje een verhaal begint met 'Ik ging laatst naar een opera, en...'. Aangenaam verraste blikken. Bonuspunten voor je culturele interesse. In plaats van bier krijg je een rode wijn toegeschoven. Iedereen hangt aan je lippen.
Verbaasde blikken
Dan vertel je dat je kon meezingen op de Koeweide in Kralingen-Crooswijk. Op een klapstoeltje in de zon, met professionele zangers en de Smartlap Opera Krant in je handen. Je vertelt dat je een middag bij het koor hoorde. Verbaasde blikken. Monden die openklappen. Je vrienden weten niet wat ze horen.
Een persoonlijke uitnodiging
Je gaat verder. Toevallig liep je over het Deliplein. Je keek naar een stelletje op een bankje en voor je het wist stond je midden in de opera 'Street Scenes'. Je besluit rustig door te lopen om het te doen lijken alsof je erbij hoort. Je vrienden geloven het niet. Jij, figurant in een opera? Sommigen lachen, anderen willen meer horen van je bijzondere opera-uitstapjes. Dus wat doe jij? Je graait in je binnenzak en haalt er jouw persoonlijke uitnodiging uit voor 'Opera bij u thuis'. Je werd persoonlijk uitgenodigd door de tweede vrouw van je oom die zijn enorme tuin ter beschikking had gesteld. Ze schreef eronder dat je oude buurmeisje ook komt, met een dikke knipoog. Tenslotte vertel je dat je het meisje bij de tafel met hapjes tegen het lijf liep. 'Maar dat is een heel ander verhaal,' zeg je en verdwijnt onder luid gejoel naar de keuken. Vanaf daar roep je dat je slechts over een paar gratis voorstellingen hebt verteld. Maar er is nog meer. En gratis is goed, dat heb je net bewezen.