Blogs

Pornographia

Geen zwarte doos maar een white cube space kiest Minailo voor zijn Trilogy of reflecties. De bovenverdieping van de Kunsthal dient als podium voor Pornographia zijn de eerste voorstelling in deze serie. Dit deel gaat over mensen die kosten wat het kost krijgen wat ze willen, begrijp ik uit de manual die we bij de voorstelling krijgen. Opnieuw een uitleg voordat de voorstelling begint. Niet uitgesproken door de regisseur zoals bij Song of songs, maar netjes op een A4tje gezet. Deze voorstelling past overigens prima in het adagio van de Operadagen: Voorstellingen presenteren die zich aan de rafelranden van de opera bevinden.

We zien twee oudere vrouwen en een man. Ze eten samen, de dames gebruiken rituelen, de man niet. Hij gedraagt zich onaardig en uiteindelijk maken ze ruzie over eten en hij verdwijnt.
In de volgende stukken horen we 'dialogen' en geluiden uit Tsjechische gay-pornofilms. Dat werkt soms grappig, zeker door de geluidsrijm die de dames even maken met het eten. Maar de geluiden gaan op den duur vervelen. De relatie tussen de vrouwen en de man loopt niet lekker. Als hij wegloopt kiezen de vrouwen iemand uit het publiek. Deze acteur wordt geheel ontkleed en geofferd aan de man. De vrouwen geven hem wat hij wil. Maar wie zijn toch die twee vrouwen? Waar zingen ze over? Wat is de oorzaak van de ruzie? Waarom laat de jongen uit het publiek zich voor het karretje voor de vrouwen spannen? Wat is er met die andere jongens gebeurd die blijkbaar eerder zijn geweest. Kortom heel veel vragen die niet ingelost worden. De manual geeft hier ook geen uitsluitsel over. Het zijn vooral associaties lees ik. Ik vind het te veel verwarrende signalen en tekens en zo is deze voorstelling vooral memorabel door de vreemde soundscape.

afbeelding van Minnekus de Groot

door: Minnekus de Groot

Minnekus de Groot (1967) is theatermaker, communicatieadviseur en blogger. Meer van hem lezen? Bekijk dan zijn weblog.

Terug

Reageer

* Verplichte velden