Blogs

Cocteau & La Voix Humaine

Vanavond begonnen voor mij de Operadagen 2014. Leuk! Zin in! In het eerste deel van de voorstelling neemt Michaël Bloos ons in zijn theatrale inleiding mee in het levensverhaal van Jean Cocteau. Met veel drive en humor vertelt hij het verhaal met speciale aandacht voor de vele momenten waarop Cocteau gevormd wordt en die later van invloed blijken op zijn werk. Het gebruik van dia's, film en geluid en het 'verkeerd verbonden, geeft niks', zijn een geweldige ondersteuning. Michael laat het publiek kennismaken met de kunstenaar Cocteau en geeft daarbij een mooi tijdsbeeld van Parijs als middelpunt van de wereld.

En dan na de pauze La Voix Humaine: een simpel maar doeltreffend decor met tassen, kleding, foto's, pillen en een glas water en natuurlijk de telefoon. Het verhaal, een laatste telefoon gesprek tussen een vrouw en de man die haar verlaten heeft, wordt door Cora Burggraaf heel bijzonder neergezet. Alles komt langs: frustratie, angst, onzekerheid, boosheid en dan wordt het moeizame gesprek ook nog onderbroken door technische problemen met de verbinding, waarna er vooral angst is dat er geen contact meer zal zijn. Als toeschouwer voel je de pijn en de beklemming, maar ziet ook de wanhoop van een onbereikbare liefde. In een vraag als 'gaan jullie in Marseille wel in een ander hotel dan dat waar wij samen waren?' wordt eigenlijk alles duidelijk gemaakt.

Het spel van Phyllis Ferwerda is veel meer dan een begeleiding, de muziek van Poulenc past niet alleen bij de tekst maar ondersteunt vooral ook het spel van Cora. Daarbij een geweldige timing met soms pijnlijk luide stiltes.

Het gebruik van de videocamera waarbij op een bepaald moment ineens het beeld anders was en op een bepaalde manier toch ook weer hetzelfde als op het toneel is een mooie manier om de worsteling van de vrouw nóg beter zichtbaar te maken.

Mooi muziektheater!

afbeelding van Tom  Peters

door: Tom Peters

Tom werkt als projectmanager bij Ordina en is in zijn vrije tijd vooral bezig met muziek; d.w.z. speelt trombone bij diverse orkesten en ensembles en schrijft soms arrangementen. Hij luistert tijdens het hardlopen zowel naar de 100 Best Soprana Arias als naar de Dropkick Murphys en draait al meer dan een jaar lang minstens 1x per dag Sull'aria...che soave zeffiretto

Terug

Reageer

* Verplichte velden