Blogs

ANGST – Een reconstructie

Wie heeft er nog behoefte aan een gedetailleerd relaas van de financiële en economische crisis? Wie heeft er in de periode 2008 tot 2011, waarover dit toneelstuk gaat, met zijn hoofd onder een steen gelegen? We kennen toch allemaal de dominostenen, die in rap tempo en met catastrofale effecten zijn gevallen? Waarom presenteert 'Angst' ons twee uur non-stop crisisontwikkeling, als een les recente geschiedenis?

Terwijl deze gedachten aan het begin van de voorstelling naar boven komen, grijpen zes fenomenale acteurs je bij de kladden. Ze vinden haarfijn een balans tussen archetype en individu. Ja, de vrouwelijke minister van Financiën is een harde, liberale tante. Maar je ziet ook een vrouw die zich bewust koel houdt, om het hoofd niet te verliezen. En de premier weet het allemaal zo goed, gepokt en gemazeld als hij is. Hij is niet cynisch, hij is realistisch. Maar als de krachten hem boven het hoofd groeien, zien we dat een leider ook maar een feilbaar mens is. Die ondertussen wel met zevenmijlslaarzen door de samenleving is getrokken om een bank te redden. 'Er is geen alternatief.'

Dat krijgt de premier aan het einde ook te horen van de eurocommissaris. Van konkelende politici zijn we nu beland bij kronkelende politici. En de hele tijd staan daar 35 figuranten op het toneel. Voor hun, voor ónze belangen wordt dit alles gedaan, maar beter zijn we er niet van geworden. Wijzer ook niet, en toch moeten we morgen stemmen voor, of tegen, Europa.

Dáárom presenteert theatermaker Stijn Devillé ons twee uur non-stop crisisontwikkeling. We mogen wel denken dat we het allemaal weten, maar als het verhaal wordt teruggebracht tot de menselijke maat, temidden van een massa die geen (directe) stem heeft, worden we – murv gebeukt – pas echt weer geraakt. De paniek van de premier, de woedeuitbarsting van de eurocommissaris, het opportunisme van de hedge fundmanager; het bloed is langzaamaan beginnen te koken omdat de figuren als vlees en bloed voor je neus staan. De twee multi-instrumentalisten, die vrijwel continu het spel met muziek begeleiden, hebben daaraan effectief bijgedragen.

Als het dan aan het einde op het toneel begint te regenen, vraag je je af of dit een reiniging is of het zweet dat ons met bakken op het voorhoofd is komen te staan. Antwoorden horen we niet vanavond, het hoofd is vol verwarring over de impact van politiek en economie. Als we naar buiten lopen, is het gaan regenen. Omineus.

afbeelding van Marc van der  Heijde

door: Marc van der Heijde

Marc combineert zijn liefde voor klassieke muziek met zijn professionele expertise. Hij ondersteunt musici, muziekensembles en -organisaties, zie www.greenroomcreatives.nl

Terug

Reageer

* Verplichte velden