Blogs

Met studenten naar de opera

Voor studenten is 'opera' een beladen woord. Experimenteel-muziektheater-op-bizarre-locaties-dagen is alleen een beetje lang. Om studenten toch over de drempel te trekken, organiseert het festival ieder jaar een route met voorstellingen en nagesprekken tegen een student-vriendelijke prijs.

Op vrijdag verzamelen we bij de opstapplaats voor de boot naar de Onderzeebootloods met studenten van Codarts Muziektheater, de MBO theaterschool en De Acteerschool Rotterdam. Van die laatste twee is bijna iedereen nog nooit bij de Operadagen gaan kijken, of heeft één voorstelling gezien maar had niet door dat die er onderdeel van was. Sommigen hebben wel andere opera's gezien. Naast de naam zijn de hoge prijzen de grootste drempel.

Op de heenweg verwacht men bombastische muziek, veel (melo)drama en onverstaanbare teksten. Eenmaal aangekomen krijgen we een inleiding van dramaturg Tobias Kokkelmans. We krijgen vanavond twee try-outs te zien, waarna we een nagesprek hebben met de makers. Eerst zien we Being Arthur van het Kameroperahuis, waarover de meningen verdeeld zijn, en daarna gaan we meteen door naar Soselo in Siberia. Tijdens dit laatste stuk klinkt veel 'aaah' en 'zooo', terwijl het verder muisstil blijft.

Als we applaus willen geven, begint iedereen ineens collectief te rennen. Het programma is uitgelopen en nu missen we bijna de laatste boot terug. Al rennend roepen we naar het verbijsterde ensemble dat het goed was. Tijdens de terugreis zijn we het meer met elkaar eens: dit was niet wat we van opera verwacht hadden, en het is heel jammer dat de nagesprekken nu niet door kunnen gaan.

Gelukkig kunnen we op zondag gewoon in de Rotterdamse Schouwburg naar Wunderbaum gaan kijken. Vooraf is er een korte lezing over het Esperanto, waarbij maar weinig studenten aanwezig zijn. De meesten komen pas binnen als de voorstelling begint, maar toch is lang niet iedereen er die de route volgt. Achteraf vraag ik aan een aantal studenten wat ze ervan vonden. De voorstelling wordt wel leuk gevonden, maar vooral interessant om naar te kijken als acteur. Het is leerzaam om te zien wat de spelers doen met de grote lappen tekst die ze voordragen. Ook is de spanning tussen echt en gespeeld, wat we inmiddels kennen van Wunderbaum, interessant.

Op maandag zien we een echte opera, sommigen voor het eerst, anderen hebben meer ervaring. Het verhaal van Macbeth kennen we inmiddels, maar niet als de opera van Verdi, en ook niet geplaatst in het huidige Oost-Congo. Bij de inleiding zijn nog minder studenten dan op zondag aanwezig, maar de voorstelling is nu drukker bezocht. Na afloop zijn de meningen wederom verdeeld. Een operakenner vond het heel fijn dat het niet zo dramatisch was, maar wel raakte, en dat de combinatie met de actualiteit goed werkt. Anderen vonden het wel mooi gezongen, maar het lukte hen niet om er een koppeling mee te maken. Het is soms ook moeilijk om er niet te veel met 'toneelogen' naar te kijken als je geen opera gewend bent.

We hebben uiteindelijk vier totaal andere voorstellingen achter elkaar gezien. Sommigen vielen tegen, maar het verschilt per student welke dat waren. Het wordt jammer gevonden dat de inleidingen en nagesprekken (die wel doorgingen) niet met alleen studenten werden gehouden, maar dat valt niet te wijten aan de inspanningen van de Operadagen. Soms liep het gewoon anders dan gepland. Het was in ieder geval een bijzondere, en voor sommigen (ook voor mij) geheel nieuwe ervaring. Volgend jaar wordt de route misschien nog een tikkeltje beter, en ik wil in ieder geval opnieuw mee. Hopelijk denken de andere studenten er ook zo over.

afbeelding van   Publieksrecensies

door: Publieksrecensies

Er wordt al zo veel geoordeeld over theatermakers; hoe zit het met het publiek? Publieksrecensies neemt uw bijdrage aan voorstellingen en festivals onder de loep. Elk publiek krijgt drie sterren, omdat recensies met drie sterren niets zeggen over een voorstelling. Meer recensies zijn te lezen op publieksrecensies.nl.

Terug

Reageer

* Verplichte velden