Blogs

Tosca – Het leven gaat door

Toen ik vanochtend om 05.47u mijn bed uitstapte, dacht ik even terug aan exact vijf uur eerder. Op dat moment stapte ik net mijn bed in, na een avondje absolute cult in Worm tijdens de vertoning van de film 'Dood aan de powezie'. Heel gezellig en leuk, maar niet als je de volgende ochtend weer een wekker hebt die je veel te vroeg wakker maakt. 's Avonds een vent, 's ochtends ook een vent zouden mijn ouders zeggen. Life goes on.

Op de middelbare school was mijn eerste schrijfklus voor het schooltoneel een bewerking van de opera 'Carmen'. Van de regisseur kregen de schrijvers, waaronder ik, de opdracht: 'Bekijk de hele opera en schrijf per acte een samenvattende monoloog'. Waarop ik weer een nieuw personage bedacht: een zwerver die op straat de hele opera ziet gebeuren. Ik had het zo geschreven in dertien kantjes, dat de zwerver de hele opera vertelt als een soort sportcommentator. Ondertussen leeft hij ook zijn eigen leven als zwerver.

Zoiets moeten de maker Remco Melles van Tosca zoals deze tijdens de Operadagen wordt gespeeld ook gedacht hebben. Life is what happens to you while you're busy making other plans, zei John Lennon ook al eens. En dat geldt ook voor de opera. Elke bezoeker, liefhebber en zelfs tegenstander is het merendeel van de tijd bezig met het leven van hun eigen leven en niet dat van de opera. Dat is bovendien ook maar ooit bedacht door een 'kwade' genius. Die op zijn beurt weer iets tijdloos poogde te schrijven.

Nogmaals, ik denk dat de maker of misschien juist de schrijver Peer Wittenbols genoot van het leven dat maar doorraast toen dit idee voor deze uitvoering van een half uur bovenkwam zetten. Ondanks dat ik een soortgelijke tekst heb geproduceerd in mijn jeugdige onbezonnenheid, vind ik het ergens toch ook gewaagd. Deze Tosca is vermoedelijk een opwarmer om het origineel te gaan zien. Of een ode. Of een aanvulling. Het kan vriezen, het kan dooien. Maar het leven gaat door, dat is zeker. Voor, tijdens én na de voorstelling van vanavond.

afbeelding van Renato  Proper

door: Renato Proper

Renato Proper (1986) begon in 2010 te bloggen over o.a. De Internationale Keuze, Geen Daden Maar Woorden, de Rotterdamse Orgeldagen en Operadagen Rotterdam. Hij is nog steeds te strikken als blogger, maar is tegenwoordig vooral actief als schrijver en dichter onder het pseudoniem Miguel Santos. In 2013 publiceerde hij zijn debuutroman 71|17, dat gevolgd gaat worden door een dichtbundel. Ook organiseert hij de Poetry Slam Rotterdam en het poëziepodium Het Nieuwe Dicht en is hij huisdichter van het radiostation Open Rotterdam. Zie ook miguelsantos.nl voor zijn poëzie of 7117.nl voor zijn debuutroman.

Terug