Blogs

Femmes Fatales – Offers - de preview

Fatale vrouwen. Het klinkt zo spannend. Menig man begint meteen af te dwalen in zijn fantasie van wat voor fatale vrouw zij dan voor zich zouden zien. Een claimende, die haar klauwen in jou zet om je vervolgens nooit meer los te laten. Een dominante die je zowel fysiek als verbaal te allen tijde de baas is. Een sensuele, die elke man en vooral jou al wimperknipperend om haar vingers windt en jou offert aan haar grillen en/of lusten. Een kritische, een smachtende ofwel verlangende. In de wacht, uiteraard.

De vrouwen in de opera's zijn altijd een slag apart. Erger, zo je wilt. Meeslepender. Intenser, dat is wellicht het betere woord. De voorstelling Tosca tijdens de Operadagen gaf al een knipoog naar de Grote Emoties van opera, die wij in het dagelijks leven niet kennen. Nu ja, wel kennen, maar niet laten kennen. Iets wat misschien wel vaker zou moeten gebeuren in het echte leven, in plaats van alles maar met associatieve 9GAG-memes uit willen leggen. Zeggen waar het op staat, iets waar de gemiddelde (lees: stereotype) Rotterdammer buiten de stadsgrenzen zowel beroemd als berucht om is.

Die Grote Emoties dus zouden in meerdere voorstellingen terug te vinden moeten zijn. Zeker gezien het feit dat liefdesperikelen vaak voorkomen in opera's, en het (zonder te willen overdrijven) veelal de vrouwen zijn in een opera die dusdanig overlopen van de emoties dat een zwangere vrouw van een drieling er zelfs niets bij zijn. Soms. Dit alles onder het motto: 'Wij dragen onze offers'. En offers in de breedste zin, want geen enkel offer is hetzelfde.

Je fysieke vrijheid opgeven omwille van een man, bijvoorbeeld. Je anders voordoen dan je bent om die ene man maar aan je te binden. Je goede reputatie op het spel zetten om hem maar niet te willen verliezen. Het zijn maar een greep uit de offers die een vrouw zou kunnen brengen. Uit liefde, verlangen, angst, wrok, noem maar op. Maar de kans dat het slecht afloopt, is zeer aanwezig. Het is dan met een drietal 'fatale vrouwen' dan ook de vraag of de wandeling een goed einde heeft. Voor hetzelfde geld sneuvelen we zoals in de videogame Mortal Kombat met een 'Fatality'.

afbeelding van Renato  Proper

door: Renato Proper

Renato Proper (1986) begon in 2010 te bloggen over o.a. De Internationale Keuze, Geen Daden Maar Woorden, de Rotterdamse Orgeldagen en Operadagen Rotterdam. Hij is nog steeds te strikken als blogger, maar is tegenwoordig vooral actief als schrijver en dichter onder het pseudoniem Miguel Santos. In 2013 publiceerde hij zijn debuutroman 71|17, dat gevolgd gaat worden door een dichtbundel. Ook organiseert hij de Poetry Slam Rotterdam en het poëziepodium Het Nieuwe Dicht en is hij huisdichter van het radiostation Open Rotterdam. Zie ook miguelsantos.nl voor zijn poëzie of 7117.nl voor zijn debuutroman.

Terug

Reageer

* Verplichte velden