Blogs

Rache

Vier vrouwen uit verschillende tijden en werelden zijn op oorlogspad. Boudewijn Tarenskeen geeft deze vier dames muziek en tekst om hun verhaal te vertellen. Electra, waar de voorstelling mee begint vind ik lastig te volgen. Er wordt met name Duits gesproken en gezongen. De teksten worden voor een deel geprojecteerd in het Engels. Het loopt niet synchroon en er lijken maar delen van teksten te zijn vertaald.

De tweede dame die aan het 'woord' komt is Marjanne Bachmeijer die de moordenaar van haar jonge dochter in de rechtszaal dood schiet. Susanna Borsch speelt de blokfluit zoals ik nog nooit iemand heb zien spelen, als een bezetenen. Prachtig verklankt zij de woede en het verdriet van de Marjanne. Het verhaal wordt gedeeltelijk verteld en gezongen door Michaela Riener. Dat doet ze goed.
Dan is het de buurt aan Judith. Een verhaal uit de canonieke bijbel boeken. Judith die de hoofdman van de vijand verleidt en hem dan ombrengt. Een briljante vondst is om Saskia Lankhoorn achter de toetsen een verleidelijk liefdeslied te laten zingen met teksten uit het Hooglied terwijl de drie andere dames delen uit een psalm zingen waar de wraak op heidenen wordt bezongen. Dit is wat mij betreft het hoogtepunt van de voorstelling. Ingenieus bedacht. De laatste dame is Kill Bill. Monica Germina speelt de viool en zwaait vervaarlijk met haar strijkstok alsof het een enorm zwaard is. Ze vertelt het begin van de film. Dat werkt op zich goed.
Rache is een voorstelling met typische Tarenskeen muziek en zang en met een aantal briljante vondsten.

afbeelding van Minnekus de Groot

door: Minnekus de Groot

Minnekus de Groot (1967) is theatermaker, communicatieadviseur en blogger. Meer van hem lezen? Bekijk dan zijn weblog.

Terug