Blogs

Hoop – Nieuwstedelijk

Het stuk moet even op gang komen. Het lijkt een receptie of bijeenkomst waar verschillende belangrijke mensen bij elkaar komen. Onder andere een minister, een burgemeester, zijn zoon, een lobbyist voor kernenergie, een dode vader en een rijke, excentrieke yup met wereld verbeterende ideeën. Ze kennen elkaar maar zijn niet echt vriendelijk voor elkaar. Zonder enige vorm van schaamte zeggen ze wat ze van elkaar vinden. Ondertussen speelt op het achtertoneel een ensemble lekkere muziek.

Het verhaal heeft een aantal hedendaagse thema's: energie problematiek, de macht van de olie multinationals, het opwekken van eigen stroom en dat via een eigen netwerk verdelen en van globaal naar lokaal. Al deze thema's spelen een rol in de verhoudingen tussen deze mensen. Maar het belangrijkste onderwerp is 'hoop'. Hoop tegen beter weten in. Ze willen de wereld beter maken. De personages, allemaal uit de witte sociale bovenklasse, lijken hier de verandering vorm te willen geven op hun eigen manier en met een eigen belangen. Opvallend is dat al deze mensen over een flink fortuin beschikken om veranderingen te weeg te brengen. Het lijkt dat dit een doorslaggevende factor is in het willen en kunnen veranderen. Daarnaast wordt de noodzaak tot verandering ingegeven door externe factoren zoals een dodelijke ziekte of een gehandicapt kind dat mishandeld is in een instelling. Naar het einde toe gaan de personages wel een beetje preken voor eigen parochie.
De voorstelling wordt vlot gespeeld en het zijn prettige spelers om naar te kijken. Er zitten zeker een aantal zeer geslaagde scenes in deze voorstelling. Zoals de scene waar de twee geeks de advocaat proberen te overtuigen om de olie multinationals aan te klagen bij het internationale gerechtshof in Den Haag en het moment dat de vriend van de vrouw met een dodelijke ziekte er achter komt dat ze dood gaat. Ook de beweging/dans scenes vind ik geslaagd.
Voor de voorstelling is veel onderzoek gedaan, hoor ik van de regisseur die hier over bevraagd wordt. Dat is te merken.Soms is het wel heel veel informatie die je te verwerken krijgt.
En toch is het een bijzondere voorstelling. Je wilt geloven in de oprechtheid van deze spelers om de hoop te delen met het publiek. Tenslotte is elke utopie begonnen met een aantal mensen die er in geloofde. Anders was de slavernij nooit afgeschaft, de apartheid niet gestopt, vrouwen stemrecht nooit gerealiseerd en gelijke rechten voor homo's nooit gerealiseerd. Wat de mensen die dit voor elkaar gekregen hebben gemeenschappelijk hadden, was dat er een enorme intrinsieke motivatie was om de verandering te realiseren. En juist dat miste ik een beetje bij de personages in deze voorstelling. Maar des al niet te min een mooi en hoopvol begin van Operadagen Rotterdam.

afbeelding van Minnekus de Groot

door: Minnekus de Groot

Minnekus de Groot (1967) is theatermaker, communicatieadviseur en blogger. Meer van hem lezen? Bekijk dan zijn weblog.

Terug