Blogs

Recensie Traagheid: vol erotische spanning!

Blogger Tom Peters bezocht de voorstelling Traagheid in de Kunsthal en sprak dramaturg Krystian Lada. Lees hier zijn sfeerverslag.

"In de Kunsthal is een prachtig podium op de trappen gebouwd: halverwege de muzikanten, daaromheen van vooraan tot bovenin de zangeressen in een decor met links kisten met allerlei voorwerpen en rechts schoolborden met krijtjes en boeken."



Praatje met dramaturg Krystian Lada
Vorige week tijdens een stedentrip in Praag heb ik aangeboden om te bloggen en kreeg per kerende post de kans om een recensie over Traagheid van Studio Minailo in de Kunsthal te maken. Om 19:50 meld ik me bij de kassa. Er is verder nog niemand en er wordt nog druk gerepeteerd. Sjaron is dus druk bezig maar dramaturg Krystian Lada heeft tijd voor een praatje. Ik vraag aan Krystian of hij bij het schrijven van een libretto al beelden ziet van hoe het er uiteindelijk uit gaat zien. Kristian legt uit dat het bij het werken met Sjaron anders gaat: ze werken vanaf het begin in een driemanschap van regisseur/dramaturg/spelers. Binnen dat kader ontstaan dan vanzelf beelden, ideeën etc. Het gebeurt bijvoorbeeld dat de regisseur zegt dat hij die zangeres op dat punt in rood op het podium ziet staan en of Krystian daar dan iets bij kan schrijven.


foto Maarten Laupman

Op mijn vraag hoe dan de muziek erbij komt antwoord Krystian dat dat eigenlijk op dezelfde manier ontstaat. Dit verhaal is als een fuga: op het eerste gezicht losse eindjes, teruggrijpen naar iets wat al eerder is geweest en zo ontstond het idee om Bach te gebruiken. Bovendien noemt Kundera een werk van Bach in het boek. Binnen Traagheid wordt geëxperimenteerd door muziek van Bach langzamer te spelen.

Prachtig podium
In de Kunsthal is een prachtig podium op de trappen gebouwd: halverwege de muzikanten, daaromheen van vooraan tot bovenin de zangeressen in een decor met links kisten met allerlei voorwerpen en rechts schoolborden met krijtjes en boeken.


foto Maarten Laupman

Geen interesse of enorme jaloezie?
De voorstelling zit vol erotische spanning tussen steeds 2 van de 3 zangeressen, die elkaar aantrekken en afstoten, bijvoorbeeld door elkaar aan te halen waarna er één wegrent. De 3e kijkt toe of het haar niet interesseert of juist vanuit een enorme jaloezie. Daarbij prachtige muziek van het Domestica Rotterdam ensemble, afgewisseld of gecombineerd met electronische muziek. Het gedicht "de negen poorten van je lichaam" van Guillaume Apollinaire komt voortdurend terug. Prachtig theater, geweldige muziek.

 

afbeelding van Tom  Peters

door: Tom Peters

Tom werkt als projectmanager bij Ordina en is in zijn vrije tijd vooral bezig met muziek; d.w.z. speelt trombone bij diverse orkesten en ensembles en schrijft soms arrangementen. Hij luistert tijdens het hardlopen zowel naar de 100 Best Soprana Arias als naar de Dropkick Murphys en draait al meer dan een jaar lang minstens 1x per dag Sull'aria...che soave zeffiretto

Terug

Reageer

* Verplichte velden