Blogs

Preview – Shifting Ground

Een prijswinnende voorstelling die vijfenveertig minuten gaat duren, klinkt in mijn hoofd als een normale les op de middelbare school. Tussen binnenkomst en verlaten van het lokaal zit genoeg tijd om iets op te steken, afhankelijk van je spanningsboog.

Een aantal jaren geleden stonden vijfenveertig minuten gelijk aan het maximum dat de spanningsboog van een gemiddelde tiener aan moest kunnen. Het verschil met een les op school en naar een voorstelling gaan is de hoeveelheid huiswerk. Voor Shifting Ground had ik geen huiswerk dus probeer ik me op vrijwillige basis in te lezen.

Helaas word ik niet veel wijzer van het programmaboekje. Ook de website laat behalve een korte trailer meer ruimte over voor eigen interpretatie dan kennis en roept vooral de vraag op wat te verwachten.

Mijn vorige blog eindigde met vragen die je zou kunnen stellen als je kijkt naar de toekomst. Welke dromen hebben we? Hoe zien we Rotterdam in de toekomst? Of onszelf? Welke nieuwe wegen slaan we in om de toekomst en alles daarbij voor onszelf beter te maken? Mooier, interessanter, vul maar iets in.

Vooruitkijkend naar de voorstelling Shifting Ground is het misschien een goed idee om de eerder genoemde vragen mee te nemen bij het bezoek. De korte beschrijving van dit stuk werpt er zelf nog een paar extra op, alleen trekt het ze in mijn ogen breder dan alleen 'de mens'. Er is ook nog iets wat we 'de aarde' noemen. Wij mensen zijn daar nog steeds een onderdeel van.

'Of zal de wereld zoals wij deze kennen afbrokkelen', lees ik. Laten we hopen dat dit stuk er een antwoord op heeft, of me minstens in de goede richting stuurt. Een vraag als deze is namelijk niet zomaar te beantwoorden en ontstijgt het individu als onderdeel van een maatschappij. Het voordeel van weinig voorkennis is dat je als onbeschreven blad papier de voorstelling ingaat en onduidelijk is hoe je er uit komt.

Je bent volledig afhankelijk van hoe je de voorstelling ervaart. Dat maakt Shifting Ground voor mij nu al een interessante voorstelling. Mijzelf vijfenveertig minuten lang op de grens van opera en muziektheater bevinden met enkele vragen die misschien beantwoord gaan worden; het laat niets aan het toeval over. Maar op 'aardverschuivingen' is nu eenmaal niets zeker.

afbeelding van Renato  Proper

door: Renato Proper

Renato Proper (1986) begon in 2010 te bloggen over o.a. De Internationale Keuze, Geen Daden Maar Woorden, de Rotterdamse Orgeldagen en Operadagen Rotterdam. Hij is nog steeds te strikken als blogger, maar is tegenwoordig vooral actief als schrijver en dichter onder het pseudoniem Miguel Santos. In 2013 publiceerde hij zijn debuutroman 71|17, dat gevolgd gaat worden door een dichtbundel. Ook organiseert hij de Poetry Slam Rotterdam en het poëziepodium Het Nieuwe Dicht en is hij huisdichter van het radiostation Open Rotterdam. Zie ook miguelsantos.nl voor zijn poëzie of 7117.nl voor zijn debuutroman.

Terug