Blogs

Adembenemend & hypnotiserend klinkende Reich: perfectie in minimalisme

Het was stil in Rotterdam, met name @ de Laurenskerk net voor het begin van het inmiddels tot 'contemporain klassieker' verworden masterpiece of minimalism 'Music for 18 musicians' van de New Yorkse componist Steve Reich. Een perfecte ambiance, en dat twee maal. Inderdaad, het werk werd twee maal uitgevoerd. Een keer om 20 uur en een maal om 22 uur. Er was duidelijk een publiek voor. Het eerste concert bleek in no time uitverkocht.

State of the Art ensemble:The Colin Currie Group in samenwerking met Synergy Vocals @ de Laurenskerk maakt haar reputatie meer dan waar. Vorm in haar essentie vulde de lege ruimtes tot in alle gewelven. In opperste concentratie en met beheersing oversteeg de klank de vorm, en de vorm weer de klank. Voortdartellend, speels gelijk een fuga was er voor het publiek geen ontsnappen aan.

De uitvoering van dit standaard werk, waar de repetitieve cadans steeds een beetje opschuift wat resulteert in een meditatieve flow waar 'in hogere staat' brengende middelen niet zouden misstaan,
tijdens deze editie van de Operadagen Rotterdam (2016), is in handen van het 'highly regarded ensemble': The Colin Currie Group in samenwerking met Synergy Vocals, beiden afkomstig uit het Verenigd Koninkrijk.

Het publiek was in een Carré om het ensemble heen gebouwd. Vier vleugels, de heerlijk klinkende basklarinet met meer houtblazers, wat strijkinstrumenten, veel percussie en de tot klankuitstotend verheven instrument verworden: 'de menselijke stem', getuigden van de denderende & pulserende wedijver die soms sublimeerde tot een exalterend amalgaam waar vorm en klank tot 'een' werden. Het verhaal dat Steve Reich als jongetje de cadans van de voortdenderende trein van New York naar L.A. zo mooi vond klinken is onmiskenbaar terug te horen. Even zou je wensen dat het spoor nog boven de grond liep bij de Laurenskerk en diens klank een huwelijk zou aangaan met dit ensemble. Mijn god, hoe houden de muzikanten de repeteer mitrailleur zo gestaag vol? Zo, bovenop op uitvoerenden te zitten is een bonus. Verdrinken in een orgie van minimalisme, dat mocht het publiek. Vorm in haar essentie.

afbeelding van Hans Eduard  Merts

door: Hans Eduard Merts

Op zoek naar de Gulden Snede van de vervoering: een queeste die begon toen ik als klein jochie keer op keer "Strawberry Fields Forever" gehypnotiseerd door haar magische klanken draaide. Et, encore une fois! Kunst is de geritualiseerde hosti van de geseculariseerde wereld. Of die kunst nou beeldend, performing of gecondenseerd in tijd & ruimte is, het liefst ervaar ik deze als 'Gesamtkunstwerk' en doe graag navenant verslag. Een academische scholing aan de Faculteit der Historische en Kunstwetenschappen heeft het associatief percipiëren eerder versterkt waardoor de queeste naar de heilige graal en haar briljantie soms geslaagd genoemd mag worden. Een intellectueel en/of emotioneel orgastische staat van Zijn: de Satori. Über-realiteit: bevrijd van de alledaagsheid der dingen. Het woorden geven aan bovenstaande vindt al ruim twee decennia plaats voor diverse media.

Terug