Blogs

Op avontuur naar antwoorden

Blogger Renato Proper neemt je in zijn gedachtengangen alvast mee door het Weekend van het Avontuur. Geniet van de genoemde voorstellingen tijdens het laatste weekend van Operadagen Rotterdam.

 
"Historische feiten maken immers de droom van 'vroeger was alles beter' werkelijkheid. Maar ben ik dan niet even 'blind' voor het nu, of juist voor het verleden?"

Stel: ik zou, zoals in de voorstelling De Blinden, mijn zicht verliezen. Wat zou er dan overblijven? Zou dat hetzelfde zijn als een droom beleven? Of blijft de werkelijkheid zoals ze lijkt, behalve dat die onzichtbaar zou zijn? Het is een lastige kwestie, waar ik graag over in discussie zou willen gaan met een filosoof omdat het wellicht niet zo makkelijk te beantwoorden is. Want de kwestie 'zien of niet zien', en dan met name het fysieke kijken, lijkt me iets wat al snel over de kern van het mens zijn gaat.

Als je het wat breder trekt, zou je ook kunnen vragen: als ik niets kan zien, is het dan nog wel zo imponerend als ik me als een beer zou oprichten om gevaren af te wenden? Of ben ik juist de haai die zweeft in zijn leefomgeving, zonder in te leveren aan wendbaarheid? Want ik zou dan nog wel kunnen proeven, aanraken, ruiken, bewegen en horen. Als ik de spreekwoordelijke 'Bear V Shark'-kwestie zou voorleggen, welk dier zou ik als blinde dan moeten zijn? Of welk mens, als ik met dit vraagstuk afbuig naar de trailer van 'Say I am you – Mevlana'?

Daarin wordt, vrij vertaald, gezegd: 'Ik droomde over het licht van tijdperk en de spiegel daarvan. Hoe kan ik onthouden wie ik ben, waar ik voor ben?' En daar zit hem de droom in: zowel met open als gesloten ogen valt er een werkelijkheid te 'zien' waaraan ons bestaan ontleend wordt, gedefinieerd bijna. En toch zijn het twee aparte werkelijkheden, waarvan er steeds één uit het zicht verdwijnt. Zijn we dan niet tijdelijk blind voor die andere werkelijkheid, die droom achter gesloten of juist voor geopende ogen?

En waarom zou er eigenlijk geen middenweg kunnen zijn, tussen blindheid en zicht? Zouden de makers van 'White World' gelijk krijgen met de uitspraak 'Er is geen grijs, er is alleen maar wit en zwart'? Om dat kracht bij te zetten: als een bodybuilder ervan droomt iemand anders te zijn op een bonte avond, zou dat niet daadwerkelijk beleefd kunnen worden in de zin dat de droom de werkelijkheid wordt? Of nog beter: kan een droom een weerspiegeling van het verleden worden? Door vanuit het vervliegende nu te denken aan, nee, te dromen over de 'traagheid' van vroeger? Historische feiten maken immers de droom van 'vroeger was alles beter' werkelijkheid. Maar ben ik dan niet even 'blind' voor het nu, of juist voor het verleden?

Een filosoof zou hiervan kunnen smullen, en wellicht zelfs de mouwen opstropen om deze vragen stuk voor stuk met de grond gelijk te maken. Maar aangezien de filosofie een tak is van de wetenschap is bestaat de mogelijkheid dat er gezocht wordt naar empirisch bewijs, bijvoorbeeld tijdens een Weekend van het Avontuur. Een voorstelling kan ook theorieën over ons mens zijn aan het licht brengen, of de ogen nu open of gesloten zijn. Misschien moest ik maar met een filosoof op avontuur naar antwoorden gaan dit weekend.
 

Terug

Reageer

* Verplichte velden