Blogs

Songs of War

Trancredi en Clorinda treffen elkaar op het slagveld bij Jeruzalem tijdens de eerste kruistocht (1096–1099). Ze zijn tot de tanden toe bewapend en zien elkaar alleen maar als vijand. In anonimiteit vechten ze elkaar dood. Zonder dat Trancredi het weet, vermoordt hij zo zijn geliefde Clorinda. Pas aan het einde van de strijd ontdekt deze vreselijke waarheid. Hij heeft diegene omgebracht waar hij het meeste van hield.

Songs of war gaat over het menselijk leed dat oorlog met zich meebrengt. We horen eerst verhalen van vluchtelingen. 'We sliepen allemaal in een kamer,' vertelt een van de vluchtelingen. 'Mijn vader wilde dat. Als we zouden sterven dan samen. Dit was geen liefde uit een boek of een film, deze liefde was echt en tastbaar.'
Combattimento di Tancredi e Clorinda van Monteverdi wordt prachtig uitgevoerd door B'Rock. Op de schermen zien we beelden van een oorlog in deze tijd. Ze illustreren deze eeuwenoude muziek. De beelden maken indruk maar zijn wat mij betreft iets te letterlijk. Een klein minpuntje is ook de boventiteling die niet helemaal gelijk loopt met de gezongen tekst.
Claron McFadden is een prachtige Clorinda. Haar hartverscheurende laatste woorden zijn ontroerend. Het stuk gaat naadloos over in 'Sequenza per voce' van Berio. Dit is heel mooi gedaan. Het is een klankspel van stemgeluiden met vlagen van gezongen muziek. Het is alsof we het verdriet van de verloren liefde van Clorinda en Trancredi tot op het bot ontleed krijgen.

Na de pauze zoomen we in op gewone mensen in oorlogstijd. 'Songs of war I have seen' van Heiner Goebbels neemt ons mee naar de huiskamer van Gertrude Stein. We horen fragmenten van haar teksten over het leven in Frankrijk in 1943. De muziek meandert daar tussen door, het is soms net alsof er een radio aan staat. Je herkent klassieke en moderne fragmenten. De combinatie met elektronische geluiden werkt goed. Na het anonieme oorlogsgeweld van voor de pauze komt dit leed heel dicht bij. Het gaat over mensen die zich druk maken over het gemis aan suiker en het eten van honing, maar ook de angst en het verlangen naar het einde van de oorlog. Het muziekstuk eindigt met een trompet en klankschalen. De oorlog lijkt op deze manier bezworen te worden.

afbeelding van Minnekus de Groot

door: Minnekus de Groot

Minnekus de Groot (1967) is theatermaker, communicatieadviseur en blogger. Meer van hem lezen? Bekijk dan zijn weblog.

Terug

Reageer

* Verplichte velden