Blogs

  • Een uitzicht dat snakt naar een soundtrack

    Iedereen die weleens cocktails heeft gelurkt op een tropisch strand, weet hoe fijn het is om weg te dromen bij stemmige muziek. Maar wat zet je op bij een prachtige uitzicht als er geen dj is?

    lees meer
  • Verlangen naar de pracht van de bühne

    Als jong meisje, in de jaren '80 woonde ik in Budapest. Ik had een platenspeler en vanaf mijn geheime plek achter de bank, luisterde ik met een koptelefoon een voor een de platen uit mijn moeders collectie. Mijn moeder had een mooie diverse samenstelling van klassieke muziek. De platenzaken in die tijd puilden uit van kwalitatief goede opnames.
    Zo luisterde ik Bartok afgewisseld door Chopin, Mozart en Puccini. En voor het slapen gaan luisterde ik altijd naar Fleetwood Mac. 

    lees meer
  • Broederschap op de tribune

    Een kijkje bij de vijfde repetitie van Hi Ha Hondenlul! – een Voetbalopera: één van de twee voorstellingen met een grote figurantengroep die dit jaar op de Operadagen staan.

    lees meer
  • Rothko Chapel 2014: poëtic WAR-machine!?

    "Poëzie schrijven na Auschwitz is barbaars" stelde de Duitse filosoof Theodore Adorno (1903-1969), een van de grondleggers van het vermaarde neo-marxistische instituut de "Frankfurter Schule", in 1949 vast. Wat de rookpluimen uit de schoorstenen van de Nazi-vernietigingskampen voor de mensheid zouden betekenen, moest nog neerdalen in het morele kader van de mensheid in die nadagen van de Tweede Wereldoorlog. De Amerikaanse schilder Mark Rothko (1903-1970) proclameerde dat "na de Holocaust en de atoombom, figuratieve kunst zonder verminking onmogelijk was". Zijn na-oorlogse schilderwerk is de concretisering van deze geabstraheerde intellectualistische expressie. De stilte in zijn schilderijen is oorverdovend.

    Z van Zelda: foto

    lees meer
  • Operadagen Rotterdam: een niet-dogmatisch festival!

    "De Kunstenaar centraal'', dat is de essentie. Aan het woord is Guy Coolen, de artistiek directeur van het inmiddels zowel nationaal als internationaal geroemde festival 'Operadagen Rotterdam'. De naam van 't festival is van meet af aan een beetje misleidend geweest. De 'Operadagen Rotterdam' (ODR) zijn een Muziektheater festival met een bandbreedte waar met bewondering & gepaste 'Sehnsucht' naar gekeken wordt. Of het nou de voetbalopera 'Hi Ha Hondenlul' door het Belgische 'het KIP' betreft, of de ode die performance/beeldend kunstenaar Sjaron Minailo brengt aan het avant-gardistische 'Rothko Chapel' van de Amerikaanse componist Morton Feldman (1926-1987), of het gratis toegankelijke 'Van smartlap tot Opera' in de Koeweide in de volksbuurt Crooswijk: stemmen zullen klinken! Van hoog tot laag (-cultuur), en centraal thema dit jaar: BROEDERSCHAP.

    Door: Hans E. Merts (tekst); Z van Zelda (foto)

    lees meer
  • What is Nieuwe stemmen? (ENG)

    Nieuwe stemmen is the new young artist program of Operadagen Rotterdam, in cooperation with De Wonderkamer music-theater company.

    lees meer
  • Kick Off Operadagen Rotterdam- De Unie Rotterdam

    In een overvolle theaterzaal van De Unie werd het programma van de Operadagen Rotterdam gepresenteerd. Guy Coolen, artistiek directeur begon zijn verhaal over het grote meerjarenthema Revolutie. Verwijzend naar de nieuwe manier waarop het festival naar opera kijkt. Dit jaar is het jaarthema Broederschap, vorig jaar vrijheid en volgend jaar gelijkheid.

    lees meer
  • 'Stilte bestaat uit alles wat er niet meer is'

    'Zoals wit een mengsel is van alle kleuren, bestaat stilte uit alles wat er niet meer is.' Deze tekst van Peter Verhelst is de rode draad door de voorstelling Arthur, geschreven ter nagedachtenis aan de Eerste Wereldoorlog die honderd jaar geleden begon.

    lees meer
  • Wat is wreder, zelf moorden of anderen vermoord laten worden?

    'Wij genieten van wreedheid, kijk maar hoe leuk wij het vinden om naar de gladiatoren in de arena te kijken', zegt een vrouw tegen de wolf. Ze liefkoost met haar hand het vosje om haar nek. De wolf wil niet wreed zijn, hij wil het recht laten zegen vieren en daar voor zijn regels en wetten. Maar heel ver komt hij daar niet mee. Hij zit opgesloten met haar en haar minnaar in een kleine auto. We zien hen groot in beeld op een enorme spiegelwand die het toneel afsluit van de zaal. De zaal is helemaal in gebruik genomen als toneel, het publiek zit op de balkons. Wij kijken, net als de Romeinen, naar het wrede schouwspel dat zich onder ons afspeelt.

    lees meer