Blogs

  • ‘Kijk, dit is opera!’

    Wat een leuke en veelzeggende reactie uit het publiek. Na afloop van een openbare repetitie van Codarts studenten muziektheater was er even gelegenheid voor vragen en reacties. Er was gewerkt aan delen van een eindexamenvoorstelling Don't Look Back Baby. We zagen en hoorden koren uit l'Orfeo van Monteverdi, met ontblote bovenlijven (de witte bh's bleven aan) en witte wikkelrokken. Er werd mooi gezongen en bewogen, op het laatst precies zoals de bedoeling van regisseur Anouk Beugels was, goed samen uit het raam gekeken, fraai gegroepeerd rond de centraal staande espressomachine, gloedvol golvend werden door ieder innige mondkussen doorgegeven en toen was het ineens tijd om te stoppen.

    lees meer
  • THIS AIN'T JUST A DECOR

    Opgesloten zijn tussen vrolijk gekleurde stangen. In strakke rijen gedirigeerd worden naar je plaats. In Leonore's Fidelio word je als gevangene bevangen door de klanken van stemmen, een cello, toetsen en koffiezetapparaten. En dat alles in de voormalige strafgevangenis aan de Noordsingel.

    lees meer
  • Katia Kabanova

    Voordat ik richting de Schouwburg vertrok, moest ik natuurlijk even aankondigen op Facebook dat ik naar Katia Kabanova zou gaan richting de Operadagen. Een van de reacties die ik daarop kreeg, was dat deze opera van Janáček naar het toneelstuk van de Rus Ostrovski was. Van mijn stuk gebracht pakte ik het programmaboekje, op zoek naar een tegenargument. Dit bestond uit het feit dat er geen bewijs was van enige connectie met de Russische literatuur. Zonder tijd te hebben om het nog te googlen, houd ik me vast aan de Tsjechische afkomst van Janáček.

    lees meer
  • Notes on Hopper

    Een piano, een microfoon, en een rek met drie saxofoons staan op het toneel. Het wordt muziek deze late voorstelling. Echter, de bekende naam die aan de voorstelling is verbonden is die van een schilder.

    lees meer
  • 200 jaar Wagner in 200 minuten

    'Als de berg niet tot Mohammed wil komen, moet Mohammed naar de berg gaan', moet Guy Coolen hebben gedacht. In plaats van een groots opgezette Wagner-opera genoten we daarom van twee films die met zijn muziek van doen hebben.

    lees meer
  • Pornographia

    Geen zwarte doos maar een white cube space kiest Minailo voor zijn Trilogy of reflecties. De bovenverdieping van de Kunsthal dient als podium voor Pornographia zijn de eerste voorstelling in deze serie. Dit deel gaat over mensen die kosten wat het kost krijgen wat ze willen, begrijp ik uit de manual die we bij de voorstelling krijgen. Opnieuw een uitleg voordat de voorstelling begint. Niet uitgesproken door de regisseur zoals bij Song of songs, maar netjes op een A4tje gezet. Deze voorstelling past overigens prima in het adagio van de Operadagen: Voorstellingen presenteren die zich aan de rafelranden van de opera bevinden.

    lees meer
  • Moby Dick: Wat een voorstelling!

    Het is nu zaterdagochtend vroeg en de voorstelling Moby Dick van gisteravond gaat nog keihard door mijn hoofd. Mijn gedachten springen heen en weer tussen onderdelen van de verschillende monologen die zijn blijven hangen en de muziek, daarbij dan de herinneringen aan het visuele aspect. Wat een voorstelling!

    lees meer
  • MET ZONDER GELUID

    Sloop een instrument, vervorm de klanken en bespeel de lucht. In Sounds of Absence keren verschillende muzikanten/performers hun instrument binnenstebuiten. Een kuch onderbreekt een stem, een piano is gebroken en een saxofoon ontbreekt.

    lees meer
  • From Monteverdi to Mina

    Hoe cool is het om het op het podium van het Nieuwe Luxor te eten. Het concert From Monteverdi to Mina werd gisteren daar gegeven. De prachtig gedekte tafels en de mooie belichting gaven het gevoel dat hier iets bijzonders gaat gebeuren.

    lees meer