Nieuws

No matter what we do with language, it will be expressive

Van de Operadagen naar Poetry International
Door Bas Kwakman, Directeur Poetry International

Over twee weken komt de Amerikaanse dichter Kenneth Goldsmith naar Rotterdam om tijdens het Poetry International Festival een warm pleidooi te houden voor uncreativity. Een pleidooi voor kunst die bestaat uit het hergebruik van bestaande kunst. Het Rotterdamse publiek kon tijdens de openingsopera King Size van Christoph Marthaler al een beetje aan het idee wennen. Marthaler schreef de teksten van King Size niet zelf, maar bouwde een verhaal aan de hand van zinnen die hij uit liederen van alle tijden en genres viste. De muziek bij die zinnen was bijvangst.
Net als poëzie is opera een genre waarbij vooral het publiek en niet de makers denken dat de lat altijd hoog ligt. Wat mij betreft werd de kloof tussen 'hoge' en 'lage' kunst lang geleden al gedicht. Een boosaardig journalist zette ergens in de jaren '80 met een fikse botsing in gedachten een dubbelinterview tussen tegenpolen Gerardjan Rijnders en John Lanting op, maar kreeg het deksel op de neus toen de twee elkaar vonden in de taal van het theater. Alles wat hen omringde kon namelijk theater worden, zoals alles wat de dichter omringt poëzie kan worden. Of het nu een TLC-soap, een gesprek tussen pubers in een trein, een billboard, een songfestivalverslag of een autopsierapport is. Het is de taal die de boel bij elkaar houdt, zoals het ook taal was die in King Size zo indringend de worsteling van twee koningskinderen met hun slapeloosheid voelbaar maakte. Niet de minimale scènes, trouw naar Lanting met mensen in en op de kast of onder het bed; niet de muziek, die in rechte hoeken van rock naar romantiek en van modern via pop naar volksmuziek schoot. Het was de taal en de vaardigheid waarmee die werd gebracht die King Size tot zo'n dramatisch stuk maakte. Door de poëzie van de liederen konden we meereizen, van Van Wachsmann's Wachet auf, wachet auf es krähet der Hahn tot Hal Davis' I'll be there, just call my name, I'll be there, van Friedrich Hebels' Nur noch tiefer mich verhülle/ Fester zu die Augen tu tot Heinrich Heines' Bald aber küßt sie bleich der Tod.
Zoals Kenneth Goldsmith zal zeggen, No matter what we do with language, it will be expressive.

Poetry International Festival Rotterdam

Van 9 tot en met 13 juni a.s. vindt u op het 46e Poetry International Festival Rotterdam dichters die de taal van de straat omarmen, dichters die tussentalen uitvinden en dichters die het einde van de creativiteit prediken. Er zijn dichters die hun woorden wakker proberen te houden, van hun zinnen een nieuw Babel stapelen, contracten tekenen met de wolken, de vogeltrek nabootsen of donderdagskinderen leugenaars noemen. 'No matter what we do with language, it wil be expressive' – Kenneth Goldsmith
www.poetry.nl

Terug